رعنا تو وبلاگش این جوری نوشته بود

خوبیم باهم، بی آنکه سعی کنیم خوب باشیم، این سعی نکردن خیلی مهم است”ء”

خیلی خوشم اومد، خیلی لمس کردم حرفش رو، خیلی؛ تمام رابطه به کنار، اینطور بودن به کنار

یکیش که این روزا خوب میبینم اثرش رو اینه که

،حتی اگر به بودن و نبودن یک آدمی تو زندگیت توجه نکرده باشی

ینی مثلاً اگر ندونی که فلانی تو زندگیت مهمه یا نه یا تو براش مهمی یا نه،

می تونی به زمان اعتماد کنی

و حتی این اثر زمان رو تجسم کنی

کافیه به خودت یک ساعت وقت بدی واسه دیدن آدم ها

یا توی یک شرایط پرکار یک هفته وقت بدی

اگه دلت اومد یکی رو ببینی که یعنی هست اگه دلت نیومد ینی حتی اگر این روزها هست بزودی نخواهد بود

چون داره با بزرگ شدن ما ها فاصله ها هم بزرگ میشه

پ.ن

ولی یه چیزی رو متاسفانه زمان تا به حال توش واسه من اثر نداشته

اونم اینه که در یک بازه به طول سنّم، اشیاء، اماکن، آهنگ ها، کشور ها، برخورد ها، کارها، اتفاقات و بسیاری دیگه من رو یاد انسان های خاصی میندازه که حتی امروز حذف شدند

]]> http://starrylife.wordpress.com/2012/01/12/%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b4-%d8%ad%d9%84-%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%86%d8%af/feed/ 4 Hessam dasthA http://starrylife.wordpress.com/2011/12/28/%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d9%87%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%85%d8%a7/ http://starrylife.wordpress.com/2011/12/28/%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d9%87%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%85%d8%a7/#comments Tue, 27 Dec 2011 20:08:36 +0000 Hessam http://starrylife.wordpress.com/?p=989 ]]> من راضیم

راضیم به غرق شدن در سادگی های مادربزرگم، در بزرگواری هایش

راضیم به سالی سه چهار بار دیدن آدم هایی که مهربانی در وجودشان موج می زند

راضیم به سالی سه چهار بار دیدن دوستانم

ولی هر چه زمان می گذرد در دوری از آنها بدتر می شوم

انگار هیچ چیز برایم قدر این با ارزش نیست

خاطراتم

مکان ها

با هم بودن ها

سادگی ها

با هم فکر کردن ها و وقته وقتش به هم فکر کردن ها

از بودن، جز با هم بودن هر چه هست؛ برای من معنایش را از دست داده انگار

همه اش حس می کنم ما برای هم آفریده شده ایم نه برای دنیا نه برای کار نه برای علم نه برای دوری نه برای زرق و برق نه برای پول نه برای بقیه، نه نه نه! فقط برای هم

فقط با تو شادم، با آنها شادم و با بودنتان

لعنت به دنیایی که هیاهویش ما آدم ها را از کودکیمان دور می کند

و درود بر آدم های دور از این عالم

پ.ن

به  یاد تمام خاطراتِ با تو بودن در این پارکِ واقع در میدانِ آزادیِ شهرمان!ء
و اینکه چقدر دوستت دارم زیر یک سقف با تو هم زندگی کنم، شده کوتاه شده پر دردسر

]]> http://starrylife.wordpress.com/2011/12/28/%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d9%87%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%85%d8%a7/feed/ 3 Hessam koodaki http://starrylife.wordpress.com/2011/12/27/%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/ http://starrylife.wordpress.com/2011/12/27/%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/#comments Mon, 26 Dec 2011 20:20:50 +0000 Hessam http://starrylife.wordpress.com/?p=982 ]]> بیا آرزو کنیم که فردا به امروزمان حتی به طعنه نخندیم

ببالیم بهتر است

پ.ن. اگر امروز همین قدر کوچک مانده بودیم و می ماندیم، نه طعنه ای می ماند نه بالیدنی، همه اش عینه بهشت بود، بهشتی که خودمان از آن بی خبر بودیم

دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری

شونه ی کی مرحم هق هقت میشه دوباره

از کی بهونه میگیری شبای بی ستاره

برگ ریزونای پائیز کی چشم به رات نشسته

از جلو پات جمع میکنه برگهای زرد و خسته

کی منتظر میمونه حتی شبای یلدا

تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا

کی ازسرود بارون قصه برات میسازه

از عاشقی میخونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو هم میزاره

نکنه ستاره ای بیاد و یاد تو رو نیاره

نکنه ستاره ای بیاد و یاد تو رو نیاره

انسان تمام می شود

هیاهویش، فریادش، انرژیش

دنبال دویدنش

پس بهینه فریاد بزن، بهینه بدو و بهینه بمان تا بموقع تمام شوی!

 Halina: What?

Szpilman: Funny time to say this.

Halina: What?

Szpilman: Wish I knew you better.

 Halina: (a smile)

 Thanks.

.

.

“The Pianist”

.

.

بی قانونی تو زندگی خوابگاهی همینه برای من

ینی بده اما، خوبیش اینه که بی قانون زندگی کردن و گاهی سر کردن رو یاد میگیری

انگار قانون هایی که تو زندگیت خودت گذاشته بودی مجبور میشن دوباره کم رنگ بشن حتی اگر منطقی، عقلانی و لازم بوده باشن

پ.ن.

عکس رو یادم نیست صاحبش کیه اما مال خودم نیست

]]> http://starrylife.wordpress.com/2011/11/13/%d8%a8%db%8c-%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86/feed/ 0 Hessam barf http://starrylife.wordpress.com/2011/11/12/%da%a9%d9%84%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d9%85%d8%af%db%8c/ http://starrylife.wordpress.com/2011/11/12/%da%a9%d9%84%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d9%85%d8%af%db%8c/#comments Fri, 11 Nov 2011 21:07:04 +0000 Hessam http://starrylife.wordpress.com/2011/11/12/%da%a9%d9%84%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d9%85%d8%af%db%8c/ ]]> ذهن به عمد شبکه‌ای از رنج و بدبختی می‌بافد تا از این طریق برای رفع آن شبکه، «خود» را استمرار بدهد.

و اگر ذهن شبکهٔ رنج را نسازد با چه وسیله‌ای خودش را به «خود» مشغول نگه دارد؟! با عشق، با وجد، با احساس شادمانی، رضایت و مسرت؟! تو با وجد و مسرت کشتی نمی‌گیری، تلاش نمی‌کنی تا آن را از بین ببری؛ بلکه با نشخوار عمدی رنج‌ها و بدبختی‌های خودساخته، کشتی می‌گیری! و این کشتی گرفتن، نشخوار کردن و کلنجار رفتن عین حیات و استمرار «خود» است!

از “جعفر مصفا

برای من اینها جملاتی بود که همیشه به دنبالشان بودم، به امید اینکه همه دانسته ها و ندانسته هایمان را روزی اینچنین پیدا کنیم
حسام